bayram sevinci

insan ne zaman bayram eder? istediği bir şey gerçekleştiği zaman, bir sıkıntıdan kurtulduğu zaman, uzun yolların ucu bir kavuşmaya erdiği zaman, kaybettiğini zannettiği bir şeyi bulduğu zaman, müjdelendiği zaman, değerini fark ettiği zaman, rutini yarıp geçtiği; ferahladığı zaman, sarp yokuşu aştığı zaman…

.

.

alıp verdiği nefesi her hissettiğinde bayram eder insan.

– –

il_570xn-1078536522_lckx

kadın kaybetmiştir kolyesini. hem arar hem de rastladığı herkese sorar. nafile. üzgündür kadın. mahzundur. mahrum hisseder kendini. öylece dolaşır yollarda, kaybedip özlediğinin içindeki anısıyla.

sonra bir an gelir, bir dost çıkagelir: “işte” der; “kolyen boynunda”.

kadında bir bayram sevinci! içi pürneşe. aradığına erişmiş, kaybettiğine kavuşmuş, hem kolyesini hem sevinci bulmuştur aynı yerde: kendinde.

dostu der ki: “ne kaybettin ne de buldun aslında. o hep seninleydi, öyle ya…”

– –

nefes alıp vermediğimiz bir an bile yok. ölünceye dek…

hiç yitirmediğimiz nefesi o kolye gibi bir kere bulsak içimizde, “her gün bayram” olmaz mı geri kalan ömre?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s