sürpriz

adı sürpriz, çünkü hesap etmedim ne yazacağımı. hesap etmeyi bırakalı epey oldu içimde, bu bırakışı buralara bir yere iliştirmenin vakti belki de.

bugünlerde içimde kırıklarla kaynaklar yan yana oturuyor. iyi hissedişim kadar da dinlenmeye yöneliğim. bir yanım yeniye açık, bir yanım eskiden kurtuluşun şükründe ve demlenişinde.

bu akşam bir tuğla daha indi içimdeki ağırlıktan. anlatmaktan gördüğü zararı, anlayarak telafi etmeye çalışan yanımla vedalaştım. el-veda. elveda anlatmadan anlayış, elveda dinlenmedikçe dinleyiş, elveda kör susuş, elveda kendi sözünden baştan vazgeçiş, elveda son ana kadar vazgeçemeyiş dış seslere kulak vermekten.

el-veda hiç, merhaba hep.

ben buradayım. ve sen oradasın. bazen buraya gel, bazense çağır beni oraya; içeride bir yerlerde söyleşelim ‘biz’ce.

iki spiralin ortasına düşen etkileşim alanını merkez alalım, orada kavuşalım. ne çakışık ne ayrışık olsun o yer; birtakım kesişim kümelerinde birtakım güzelliklere şahit olalım. her muhabbette iki kişilik biz olsun.

kalbimin dediğini dilim söylesin. kulağımın işittiği kalpten söylenen olsun.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s